002: LEGAME in Fairy Tales #0
posted on 09 Nov 2010 00:21 by legame in FairyTalesโดยเนื้อหาจะเป็นการดัดแปลงและยำรวมนิทานหลายๆ เรื่องมารวมกัน และมีตัวละครของเลอกาเม่รับบทเป็นตัวละครในนิทานเรื่องต่างๆ โดยที่ยังคงนิสัยเดิมของเหล่าตัวละครเอาไว้ ทำให้ภาพของตัวละครในนิทานผิดเพี้ยนไปไม่มากก็น้อย ก็ขออภัยล่วงหน้าถ้าหากว่าผิดเพี้ยนจนเกินไปด้วยนะฮะ
ณ บ้านน้อยกลางป่าใหญ่...
"เอารึยาง ง ง"
"ยังๆๆๆๆ"
ตุบๆๆๆ โครม!!!
"อูย..." เสียงโอดครวญเล็ดลอดออกมาจากปากของหนุ่มใหญ่ที่บัดนี้กลิ้งโคโล่จากบันไดลงมานอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้นบ้านไม้...
เอยาส ซีนาร์ บุรุษผมยาวเป็นเงางาม หากแต่ขาวโพลนไปทั้งหัวนั่งกุมบั้นท้ายของตนพลางบ่นอุบว่าไม่น่ายอมมาเป็นเพื่อนเล่นให้เหล่าเด็กที่ไม่เล็กเท่าไหร่พวกนี้เลย แถมยังไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องมาเล่นเกมส์เด็กๆอย่าง "ซ่อนแอบ" ด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะ...
“ไปละนะเฟ้ยยย! ระวังตัวให้ดี จะตามจับให้ครบถ้วนกระบวนความเลยเชียว”
...ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าตัวต้นเสียงนามมิฮอว์ค ซึ่งกำลังย่างสามขุมตามหาสมาชิกร่วมเกมไปทั่วบ้านน้อย ที่ผนึกกำลังกับอีกหนึ่งเด็กชื่อฟีเลียสรบเร้าให้ทุกคนในบ้านร่วมกันเล่นเกมฆ่าเวลาด้วยเสียงดังแสบแก้วหูละก็ มีหรือที่สุภาพบุรุษรูปงามเยี่ยงเขาจะหลวมตัวลงมาเล่นเกมบ้าๆ กับเด็กบ้าๆ พวกนี้!
แต่จริงๆ แล้วเรื่องของเรื่องก็คือ คนมันแก่แล้ว พอโดนเสียงดังๆ กรอกใส่หูนานๆ ก็กลัวหูจะตึงไปเสียก่อนต่างหากล่ะ!?
เอยาสทำอาชีพอะไรน่ะหรือ? เป็นเพียงคนตัดไม้ในป่าเเสนธรรมดา ที่มีงานอดิเรกคือ "ทำตุ๊กตา”
ไม่รู้ว่าเพราะอะไรบันดาลดล อาจเป็นเทพธิดาที่ว่างจัดไม่ได้ไปม๊อบเสื้อเเดงเทเลือดรา หุ่นที่สร้างจึงได้กระโดดโลดเต้นมีชีวิตเหมือนในเรื่องพินอคคิโอซะงั้น เเถมมากไปกว่านี้พอเขาหยิบจับทำอะไรที่มีรูปร่างคน มันก็ดันมีชีวิตขึ้นมาเเจมเข้าไปอีก ว่าเเล้วเขาก็รีบหลบใต้บันไดให้พ้นสายตาเจ้าขนมผิง ก่อนจะพบว่า...
“โอ๊ย!!”
เอยาสส่งเสียงร้องเมื่อรับรู้ได้ว่ามีอะไรบางอย่างตกใส่หัวของเขา ก่อนที่จะได้รู้ว่า “อะไรบางอย่าง” นั้นคืออะไร ขาเจ้ากรรมก็ดันสะดุด “อะไรอีกอย่าง” ล้ม... ในท่าที่ดูไม่ค่อยจะได้นัก
โครม!
เอยาสรู้สึกว่าเขาอาจทำบุญมาน้อยไปเมื่อประสบพบเจอกับความโชคร้ายติดๆ กัน... เมื่อตั้งสติได้และหันไปสำรวจรอบด้าน สายตาก็พบเข้ากับ... หลุมๆ หนึ่ง...
หลุมบ้าอะไรมาอยู่ใต้บันได!
“สายแล้ว สายแล้ว!”
หืม?
“สายแล้วๆ ทำไงดี ต้องโดนดุแน่เลย ไม่นะๆ สายแล้วๆ”
ไอ้ ”อะไรอีกอย่าง” ที่เขาสะดุดล้มตะกี้โวยวายเสียงจ้าแสบแก้วหู วิ่งไปวิ่งมารอบตัวเอยาสไม่หยุด หูยาวๆ สีขาวปุยสะบัดไปมารีบร้อน ทำเอาน่าปวดหัวอีกแล้ว จากเด็กตุ๊กตากะขนมก็เป็น... กระต่าย อย่างงั้นเหรอ?
“สะ สายแล้- เจ้ย นาฬิกาพกล่ะ เราทำหายงั้นเหรอ แง ไม่นะๆๆ ทำไงดีๆ”
โอ๊ย พระเจ้า เสียงกระต่ายงอแงมันน่ารำคาญขนาดนี้เลยเรอะ
เฮ้อออ ทำไมชีวิตของชายหนุ่มหน้าตาดีอย่างเขาถึงอาภัพนักนะ ความใฝ่ฝันสูงสุดคือหาเรือสักลำกับลูกเรือสักนิดแล้วออกทะเลตะเวนทั่วท้องมหาสมุทรอวดศักดาเท่านั้นเอง แต่ตอนนี้ไม่มีแม้แต่ตังสักเหรียญจะซื้อเสาเรือด้วยซ้ำ ได้แต่นั่งง่อยตัดไม้วาดฝันทำเองกะมือซะเลย แต่มันง่ายๆที่ไหนล่ะ
“อ๊ะ” เอยาสจับโดน“อะไรบางอย่าง” ที่หล่นใส่หัวเขาตะกี้ พอเอามามองดีดีก็พบว่าเป็นนาฬิกาพกจิ๋วหน้าตาตลกอันนึง “นะ... นี่ เจ้ากระต่าย”
“แย่แน่ๆ ไม่นะ สายแล้วๆ ทำไงดี เรานี่ไม่ไหวเลย แง” กระต่ายขาวงอแงหนัก
“นี่ ของแกใช่มั้ย?”
“ไม่นะๆ ต้องโดนดุแน่เลย สายขนาดนี้ แง นาฬิกาก็หาย สายแล้วๆ”
“เฮ้!”
“ไม่นะๆๆๆ ทำไงดี เราทำตัวไม่สมที่ได้รับมอบหมายมา แง สิ้นหวังแล้ว สายแล้- แอ๊ก!!” แล้วนาฬิกาพกก็ลอยไปสำรวจหน้าผู้เป็นนายอย่างจัง…
ร่างของกระต่ายน้อยเซตามแรงปะทะของนาฬิกาจากคนเขวี้ยงที่หงุดหงิดจนทนไม่ไหว เซสะดุดไปมาเหมือนเต้นระบำสองสามท่าก่อนเตรียมร่วงลงกลับหลุมปริศนาที่คาดว่าคงโผล่มาทางนี้เช่นกัน
…เฮ้อ ก็ดี มาทางไหนกลับไปทางนั้น จบๆสักที…
…………
……
..เอ๋
ความรู้สึกตึงๆเหมือนโดนอะไรกระตุกดึงบริเวณชายเสื้อ ส่อลางสังหรณ์แปลกๆ
TO BE CONTINUE | CHAPTER 1
...-------------------------------------------------------...
คุยกันท้ายเรื่อง
- ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคเวียนครับ ดังนั้นถ้าอ่านแล้วพบว่าสำนวนมันไม่เสถียรเอาซะเลยก็อย่าแปลกใจไปฮะ (หัวเราะ)
- ถ้าอ่านแล้วงงๆ สามารถย้อนขึ้นไปดูประวัติและรายชื่อตัวละครในเลอกาเม่ได้ที่หน้า members & characters ครับ
- ตอนต่อไปจะมาเมื่อชาวเลอกาเม่เวียนฟิคเสร็จครับ (ฮา)
